Η Πεταλούδα

Μια μικρή πεταλούδα°

κλεισμένη σε ένα δοχείο.

 Πεταρίζει τα φτερά της,

με την ελπίδα να της δείξουν λίγη συμπόνια,

να την αφήσουν να ζήσει λίγο ακόμη.

Προσπαθεί να φωνάξει°

μα η φωνή της είναι ασήμαντη

στα επιλεκτικά αυτιά αυτών που την κρατάνε.

 Και της παίρνουν σιγά σιγά την ζωή.

Ίσως και χωρίς να το καταλαβαίνουν.

Την βλέπουν να πεταρίζει γρήγορα και διασκεδάζουν°

Δεν γνωρίζουν πως πεθαίνει.

Έτσι είναι και η ανθρώπινη φύση. Η ζωή μας είναι ένα στενό δοχείο.

Τα χέρια της πνίγουν στη θάλασσα της λήθης,

αυτούς που κουράστηκαν°

που παράτησαν τον αγώνα.

Στην μέση της κρατά τα μελλοντικά θύματά της,

αυτούς που σαγήνεψε μια σεληνόφωτη βραδυά,

και τους πήρε μαζί της.

Και, τέλος, με τα πόδια της προσπαθεί να συντρίψει 

αυτούς που ελπίζουν ακόμη°

με την προοπτική,

 κουρελιασμένοι και μίζεροι πια,

να φτάσουν στα χέρια της.

Πολλοί εγκαταλείπουν τον αγώνα

τελικά. 

Τι όμορφα που λάμπει η σελήνη σήμερα...